Στο ναδίρ η εμπιστοσύνη του λαού στη Βουλή

Τον Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του 2017 διεξήχθη για πρώτη φορά στη χώρα μας η έρευνα της «Word Values Survey» (Παγκόσμιας Ερευνας Αξιών). Στην έρευνα αυτή, ανάμεσα στα άλλα, τέθηκε το ερώτημα πόση εμπιστοσύνη έχουν οι ερωτηθέντες σε 26 θεσμούς. Τη μεγαλύτερη (πολύ ή αρκετή) εμπιστοσύνη των ερωτηθέντων είχαν τα Πανεπιστήμια (82,4%) και ακολουθούσαν οι Ενοπλες Δυνάμεις (80,3%), η Αστυνομία (70,7) και η Εκκλησία (65,4%).

Η Βουλή (14,2%) βρισκόταν στην 20ή θέση, η κυβέρνηση (12,9%) στην 23η και τα πολιτικά κόμματα (7,2%) στην 25η (προτελευταία). Τα ποσοστά αυτά δείχνουν το πόσο χαμηλή ήταν η εμπιστοσύνη που είχε ο λαός σε κορυφαίους θεσμούς της χώρας στα τέλη του 2017.

Χαμηλή εμπιστοσύνη του λαού στη Βουλή και στα κόμματα είχαν δείξει και παλαιότερες δημοσκοπήσεις. Τα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων η εμπιστοσύνη του μειώθηκε ακόμη περισσότερο. Τα χρόνια αυτά σχηματίστηκαν οι ετερόκλητες κυβερνήσεις Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛΛ. Πριν από το 2015 ο λαός έβλεπε τα δεύτερα -τότε στην αντιπολίτευση- να χρησιμοποιούν βαρύτατους χαρακτηρισμούς για τα πρώτα και τώρα βλέπει τα πρώτα να τους τους ανταποδίδουν. Ορισμένοι μάλιστα βουλευτές και από τις δύο πλευρές εκστομίζουν ύβρεις και χυδαιότητες μέσα στη Βουλή, συναγωνιζόμενοι σ’ αυτές εκείνους της Χρυσής Αυγής.

Και σε προηγούμενες βουλευτικές περιόδους υπήρξαν δυστυχώς αποσκιρτήσεις («ανεξαρτητοποιήσεις» ονομάζονται) βουλευτών από τα κόμματα με τα οποία εκλέχτηκαν και ορισμένοι από αυτούς εντάσσονταν σε αντίπαλα κόμματα, ενώ κανονικά, εφόσον διαφωνούσαν, θα έπρεπε να παραδώσουν την έδρα τους στο κόμμα με το οποίο εκλέχτηκαν, δεδομένου ότι μόνοι τους δεν μπορούσαν να εκλεγούν. Οταν τα κυβερνώντα κόμματα δέχονταν τους βουλευτές που προαναφέρθηκαν απλώς αύξαναν τη δύναμή τους. Το 1990 όμως -χάρη στην αποσκίρτηση του Θ. Κατσίκη, του μόνου που εξέλεξε η ΔΗΑΝΑ, και στη διάλυσή της– η Ν.Δ., που είχε αναδειχτεί πρώτο κόμμα με 150 βουλευτές με αρχηγό των Κώστα Μητσοτάκη, κατόρθωσε να σχηματίσει κυβέρνηση η οποία παρέμεινε στην εξουσία επί τριάμισι χρόνια.

Η υπονομευτική του κοινοβουλευτισμού πρακτική των «ανεξαρτητοποιήσεων» κορυφώθηκε στη Βουλή που αναδείχτηκε στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015. Μέχρι σήμερα άνω των 20 βουλευτών έγιναν ανεξάρτητοι και κάποιοι από αυτούς εντάχθηκαν στη Ν.Δ., στον ΣΥΡΙΖΑ και στη Δημοκρατική Συμπαράταξη, κόμματα τα οποία ανενδοίαστα τους δέχτηκαν και τώρα αλληλοκατηγορούνται για τις προσχωρήσεις αυτές.

Με αφορμή την ψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών και την ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ με το νέο όνομα «Βόρεια Μακεδονία» (για τη θέση μου γι’ αυτήν βλέπε σημείωση στο τέλος του άρθρου), η κατάσταση επιδεινώθηκε δραματικά. Οι βουλευτές που εκλέχτηκαν με τους ΑΝ.ΕΛΛ. γνώριζαν ότι στο πρόγραμμα του κόμματος αυτού περιλαμβανόταν η θέση ότι δεν θα δεχτεί συμφωνία με την ΠΓΔΜ με όνομα στο οποίο θα περιλαμβανόταν η λέξη Μακεδονία και ο αρχηγός του κόμματος και υπουργός Αμυνας στην κυβέρνηση δήλωνε συνεχώς ότι αν υπογραφόταν συμφωνία με αυτό το όνομα, το κόμμα του, άρα τόσο αυτός όσο και οι βουλευτές του που μετείχαν στην κυβέρνηση, θα αποχωρούσαν από αυτήν.

Δύο από αυτούς, που είναι υπουργοί, δεν το έκαναν, ψήφισαν τη συμφωνία και διαγράφτηκαν, ενώ δύο άλλοι, που επίσης την ψήφισαν, έμειναν στο κόμμα. Μετά τη διαγραφή του ενός από αυτούς η κοινοβουλευτική ομάδα των ΑΝ.ΕΛΛ. διαλύθηκε και οι πρώην εταίροι αλληλοκατηγορούνται.

Η κυβέρνηση, προκειμένου να προσελκύσει βουλευτές και άλλων κομμάτων που την αντιπολιτεύονται μεν αλλά ήταν θετικοί για τη Συμφωνία των Πρεσπών, ζήτησε πρώτα την εμπιστοσύνη της Βουλής θέτοντάς τους μπροστά σε ένα πρωτοφανές δίλημμα. Με το δίλημμα αυτό κατάφερε να πάρει την ψήφο εμπιστοσύνης που επιδίωκε και στη συνέχεια την έγκριση της Συμφωνίας των Πρεσπών με την απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου των βουλευτών, με αποτέλεσμα τη διάλυση και της κοινοβουλευτικής ομάδας του Ποταμιού. Στη συνέχεια οι 6 βουλευτές, που συμπλήρωσαν τους 145 του ΣΥΡΙΖΑ στην ψήφο εμπιστοσύνης, δήλωσαν ότι στηρίζουν την κυβέρνηση αλλά δεν εντάσσονται στο κόμμα αυτό.

Οι χυδαιότητες και ύβρεις μέσα στη Βουλή, οι μαζικές αποσκιρτήσεις, η διάλυση δύο κοινοβουλευτικών ομάδων και η επανάληψη σήμερα, σε άλλη μορφή, του 1990 της Ν.Δ. προκαλούν την παραπέρα απαξίωση της Βουλής με αποτέλεσμα να φτάσει στο ναδίρ η -ήδη χαμηλή- εμπιστοσύνη του λαού σ’ αυτήν, στα πολιτικά κόμματα και στους βουλευτές με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον κοινοβουλευτισμό, τη λειτουργία του πολιτεύματος της Προεδρευόμενης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας μας και το μέλλον της χώρας…

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Για τη Συμφωνία των Πρεσπών, όπως αναφέρω στο άρθρο μου στο φύλλο της 21.6.18 αυτής της εφημερίδας, συμφωνώ, επισημαίνοντας ότι απαιτείται εγρήγορση για τον τρόπο εφαρμογής της από την πλευρά της Βόρειας Μακεδονίας.

*πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ

Έντυπη έκδοση

Πηγή: Efsyn.gr


Διαβάστε επίσης!

loading...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.